Historiek
CAFÉ ’T POSKE / LEUVEN CENTRAL
Foto van oorspronkelijke café met aan de rechterkant het postgebouw in opbouw
Vanaf het midden van de 19de eeuw stond het Leuvense postgebouw op de plaats van het huidige gerechtsgebouw. In 1893 kreeg de post aan de overkant van de straat een nieuwe, grote vestiging. Estaminet à la Poste, uitgebaat door Hendrik Vrebos en Barbe Vandeven bestond toen al enkele decennia op de hoek van de Jodenstraat en het Margarethaplein.
Na een brand in drogisterij Van Overstraeten (op de hoek Mechelsestraat – Margarethaplein) in 1902 besloot het stadsbestuur echter om het hele huizenblok tussen de Jodenstraat en de Pensstraat middels onteigening en sloop te saneren. Door de vernieuwde rooilijn kwamen de Sint-Pieterskerk en het al even majestueuze nieuwe postgebouw beter tot hun recht.
Foto van het Margarethaplein voor 1914 met aan de rechtekant de vooroorlogse bebouwing
Foto van het café De la Poste met op het raam de naam van uitbater Louis Houblon
Geruime tijd was het café uiteraard het stamcafé van heel wat postbedienden. In de jaren 1950 werd het zelfs een paar jaar door een postbode uitgebaat. Een aantal verenigingen hadden hun vaste stek, zoals verschillende jaarverenigingen, die hun jaarlijks diner (“fripke” in het Leuvens) organiseerden; voor de lokale krant Journal des Petites Affiches belangrijk genoeg om er steevast verslag van te doen.
In 1907 kocht Frans Hollanders het nieuw ontstane hoekperceel Jodenstraat – Margarethaplein en bouwde er in 1909 het huidige café, dat dezelfde naam behield als zijn afgebroken voorganger. Als officiële naam van het café werd boven de deur “In de Post” vereeuwigd, al sprak de Leuvenaar al meer dan 100 jaar van ’t Poske, het kleine postkantoor.
Sinds juni 2014 heet het café Leuven Central: een naam die verwijst naar het geografisch middelpunt van de stad, dat op enkele meters van het café ligt. Het is ook een knipoog naar de gevangenis Leuven Centraal, van waar de gevangenen naar hun proces worden gevoerd in het gerechtsgebouw even verderop.
Foto uit een dossier van 1947 waarin toelating werd gevraagd om een uithangbord voor Coca-Cola te mogen ophangen